ข่าวร้าย…ที่ไม่อยากให้เกิด

ในที่สุด วันนี้ก็มาถึงกับสิ่งใกล้ตัว…My work goes bankrupt ไม่ใช่เพราะการขาดทุนจากธุรกิจ แต่เป็นเพราะ “สถานการณ์โควิด” ที่เดนมาร์กต้อง Lockdown รอบสอง REPEAT เป็นมากกว่าสถานที่ทำงานสำหรับเราREPEAT เป็นฟิตเนส สัญชาติเดนมาร์ก ที่มีสาขาไปทั่วเดนมาร์ก และสาขาในต่างประเทศ REPEAT เป็นบริษัทแรกที่ทันย่าได้มีโอกาสทำงานด้วยแบบฟลุ๊กๆ เป็น DJ เปิดเพลงใน Fitness คือรู้สึก cool มาก เมื่อวานพนักงานทุกคนได้รับอีเมล์จาก CEO เพื่อประกาศว่าฟิตเนสอาจจะไปต่อไม่ได้ เพราะด้วยสถานการณ์โคโรน่า ที่ทำให้ธุรกิจไม่สามารถเดินต่อได้เพราะรัฐบาล ไม่สามารถจะช่วยเหลือได้เต็มที่เหมือนกับการล็อคดาวน์รอบแรก บอกตรงๆ ว่าตกใจ และใจหายมากทันย่าทำงานกับฟิตเนสนี้มาเป็นระยะเวลานานกว่า 4 ปีเป็นงานที่รัก และดีใจที่ได้ร่วมงานกับที่นี่จริงๆ เธอจะยังอยู่ในความทรงจำขอบคุณทุกความทรงจำดีๆ ตลอดระยะเวลาของการทำงานที่นี่ขอบคุณที่ทำให้ผู้หญิงไทยคนหนึ่ง ได้โชว์ฝีมือในต่างแดนในฐานะ Resident DJ คนแรกของบริษัท

ยิ่งเจ็บป่วย ยิ่งเหงา

ถามว่าอยู่ไกลบ้าน มีเจ็บป่วยบ้างไหม?บอกเลยว่ามี และเกือบทุกเดือน … ด้วยความที่เราเองเป็นผู้หญิง ในทุกๆ รอบเดือน … จะมีโมเมนท์ที่ดาวน์ และคิดถึงบ้านเป็นเพราะ เวลาล้มป่วย นอนทรมเมื่อไหร่จิตใจมันจะดาวน์ นึกแค่ว่า … มาอยู่ไกลบ้านแบบนี้พอเจ็บป่วยขึ้นมา ก็คิดถึงสมัยเด็กๆ เนอะ ที่พ่อแม่ คอยดูแล เช็ดตัว เช็คไข้ให้ ในวันนี้ก็เช่นกัน…วันแรกของเดือน … เป็นวันที่เราจะกลัวอีกวันหนึ่งของทุกๆ เดือนเพราะรู้ตัวว่าจะปวด ทรมาน ทำอะไรไม่ได้ คนที่ไม่เคยปวด ก็คงไม่เข้าใจว่ามันทรมานขนาดไหนแต่เราก็อธิบายใครไม่ได้ รู้ตัวเองแค่ว่า รีบทานยา นอนพัก นอนร้องไห้ หลับไปทั้งน้ำตา หลับไปพร้อมความเจ็บปวด อยากโชคดีเหมือนผู้หญิงคนอื่นจังที่ไม่ต้องมานอนทุกข์ นอนจมความเจ็บปวดเหมือนเรา ฮ่าๆ มันดาวน์แค่วันนี้แหล่ะ พอหายปวดก็เฮฮาเหมือนเดิม แหะๆ รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะทุกๆ คน

เคยเสียดายเวลาไหม?

อยู่ๆ วันนี้ก็นึกย้อนไปในวันที่สูญเสียพ่อ เมื่อปลายปี 2016 เป็นปีแห่งการสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต ปีนั้น เป็นปีที่ชีวิตดาวน์ในหลายๆ เรื่อง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของความรัก และความวุ่นวายต่างๆ ของชีวิตในแต่ละวันก่อนวันที่พ่อจะจากไปประมาณหนึ่งอาทิตย์ มีอยู่โมเม้นท์หนึ่ง ที่อยู่ๆ ก็ฉุกคิดขึ้นมาว่า “จะโทรหาพ่อ และ แม่ให้เยอะๆ และสกรีนช็อตรูปที่คุยกับพ่อไว้ให้มากๆเพราะรูปที่เคยถ่ายกับพ่อนั้น… แทบไม่มีเลยรูปที่มีกับพ่อ นับแล้วคงไม่ถึงสิบรูป” ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ พ่อก็มาเสียชีวิตลงอย่างกระทันหันนึกขึ้นแล้วก็เสียดายเวลา​ ณ จุดที่ได้อยู่ใกล้ๆ เขาเมื่อตอนที่มีโอกาสถ่ายรูปกับเขาทำไมเราไม่ทำ สิ่งที่เขาพูดไว้มันก็จริงอย่างที่เขาว่า… อยากทำอะไรก็ให้รีบทำอยากพูดอะไรก็ให้รีบพูดโกรธได้ แต่ต้องปลงให้เร็วอย่าโกรธให้นานชีวิตเรามันสั้น …​ วันนี้เราเจอหน้ากัน ได้พูดคุยกันวันพรุ่งนี้ เราอาจจะไม่ได้เจอคนๆ นั้นในชีวิตอีกก็เป็นไปได้ อย่าปล่อยให้เวลาผ่านไปโดยที่เรายังมีปมอะไรอยู่ในใจ อย่าให้ถึงวันที่ต้องมานั่งพูดกับตัวเองว่า … “เสียดาย ที่ไม่ได้ทำมันจัง”

เหตุการณ์เรือจม

ดูข่าวเรือล่มแล้วใจหาย ฟังคุณลุงผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ครั้งนี้ ที่สูญเสียภรรยา ลูกสาว ลูกเขย และหลานสาวที่เพิ่งจะ 18 เดือน คุณลุงบอกว่าทั้งครอบครัวเหลือผมแค่คนเดียว แล้วผมจะอยู่ยังไง? 😫 ผมเตรียมชุดมาเปลี่ยนให้พวกเขาครั้งสุดท้าย ลุงพูดไปร้องไห้ไป … ฟังไปน้ำตาก็ไหลตามลุง … ครั้งหนึ่งตัวเราเองก็เคยเจอเหตการณ์นี้ แต่โชคดีกว่าตรงที่ได้กลับบ้านอย่าง(เกือบ)ปลอดภัย..สมัยที่ทำงานรีเซฟชั่น เราก็จะได้ไป inspection ทัวร์ของบริษัทต่างๆ อยู่หลายครั้ง แต่มีเหตุการณ์ครั้งหนึ่งที่จำฝังใจมาก คือ ตอนที่ออกเรือจากฝั่ง ล่องทั้งวันไม่มีฝน มีแต่แดด อากาศดูปรกติดี แต่พอตกเย็นขาล่องเรือกลับเข้าฝั่ง .. จู่ๆ ฟ้าก็ครึ้มมา และฝนตกฟ้าร้อง .. พี่จีนคร่าาาา ถ่ายรูปท้องฟ้าทั้งเปิดแฟลช ฟ้าก็ฟาดสายฟ้าลงมากลางทะเล ดีนะไม่ลงที่หัวของมัน … แล้วสักพักก็เกิดคลื่นลมแรง คลื่นสูงปะทะกับเรือจนเอนเอียง .. เราก็กอดและปลอบใจเพื่อนที่ไปด้วย เพราะนางคงจะกลัวจนตัวสั่น และให้นางใส่เสื้อชูชีพไว้ และบอกนางไว้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอใส่เสื้อชูชีพไว้นะ ห้ามเกาะตัวเรือและพยายามว่ายน้ำออกไปให้ไกลจากตัวเรือให้มากที่สุด ถ้ามีอะไรก็ตามที่ลอยน้ำห่างจากตัวเรือก็เกาะอันนั้นไว้.. (ณ จุดนั้น ในใจนี่นึกถึงพ่อแม่และกล่าวอโหสิกรรมไปกับหลายสิ่ง้ลยด้วยซ้ำ 😂) และเหตุการณ์ในครั้งนั้นContinue reading “เหตุการณ์เรือจม”