Diary, Sailing BATALA | ทิ้งความสบาย เพื่อ(รวย)ความสุข

CovidPassport | Coronapas | โควิดพาสปอร์ต

“…เราถอดใจในเรื่องการขอโควิดพาสปอร์ตซะแล้ว…” .หลายคนอาจจะได้อ่านโพสต์ หรือดู Vlogที่เราไปฉีดวัคซีนโควิด Pfizer 📌 ดูคลิปย้อนหลัง : https://youtu.be/RfkCp2DtcHA📌 อ่านโพสต์ : https://www.facebook.com/102523431799389/posts/185250670193331/ .เข้าเรื่องกันเลยค่ะ …ด้วยความที่เราเป็นนักท่องเที่ยวที่มาล่องเรือที่ประเทศโครเอเชีย อยู่โครเอเชียมาร่วมสี่เดือนนิดๆและในไม่กี่วันนี้ เราจะต้องออกล่องเรือไปต่อที่ประเทศอื่นและไม่อยากจะคอยตรวจ PCR Test หรือ Antigenแถมได้ฉีดไฟเซอร์ และไม่เสียค่าใช้จ่ายต่างๆ ด้วย เราฉีดเข็มแรกเมื่อวันที่ 12 มิถุนายนและเข็มที่สองเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม .เล่าย้อนไปเมื่อปลายเดือนที่แล้ว … มาญ่า (ลูกเรือคนก่อน)บอกว่า … เมื่อเราได้รับวัคซีนที่ต่างประเทศเราสามารถที่จะโทรหาหมอของเราเพื่อให้เขาอนุมัติโควิดพาสปอร์ตให้ และนางก็พยายามติดต่อหมอแต่ปรากฎว่า …ต้องไปหาหมอด้วยตัวเองและโชว์บัตรวัคซีนให้กับหมอเขาถึงจะออกโควิดพาสปอร์ตให้ได้ มันเลยทำให้เรา ถอดใจในเรื่องการขอโควิดพาสปอร์ต .ในวันนี้ …เป็นวันที่นับถอยหลังเข้าสู่การล่องเรือออกจากประเทศโครเอเชียและด้วยสถานการณ์โควิดที่ยังไม่คงที่หลายๆ ประเทศยังมีการปิดประเทศและเข้มงวดมากในเรื่องของการตรวจหาเชื้อก่อนเข้าประเทศ เอาว๊ะ!ลองดูอีกรอบถ้าได้ก็ถือว่าโชคดี เราเลยตัดสินใจที่จะลองทำเรื่องขอโควิดพาสปอร์ตด้วยตัวเองอีกรอบด้วยการติดต่อหมอส่วนตัวที่ประเทศเดนมาร์ก .ขั้นตอนแรกเลย เราเข้าเว็บสุขภาพของเดนมาร์กsundhed.dk และลงทะเบียนวัคซีน กรอกรายละเอียดต่างๆ เกี่ยวกับการฉีดวัคซีนจากใบสีม่วงที่เราได้รับจากการฉีดวัคซีน ที่ทันกรอกไปก็มี วันที่รับวัคซีนชื่อยี่ห้อวัคซีนประเทศที่รับวัคซีนหมายเลข Batch ของวัคซีน หลังจากนั้น ก็โทรติดต่อไปที่หมอส่วนตัวของเราเองหลังจากที่คุยกับเลขาฯ ของหมอไม่นานเขาก็จะเช็คในระบบของวัคซีนรหัสเลขของวัคซีนว่าตรงกับชื่อเราไหม จากนั้น… Continue reading CovidPassport | Coronapas | โควิดพาสปอร์ต

Diary

I Roam Alone ได้เขียนไว้…

เลื่อนหน้าฟีดเฟสบุ๊คแล้วเจอโพสต์ของคุณมิ้น I Roam Alone แล้วรู้สึกชอบโพสต์นี้มากๆ เป็นโพสต์ที่อ่านแล้วย้อนนึงถึงสถานการณ์บ้านเมืองที่กำลังเกิดขึ้นที่เมืองไทยในขณะนี้จริงๆ Tanya Journey ขออนุญาตแชร์ข้อความนี้ เก็บไว้อ่านในวันข้างหน้า และอยากจะแชร์ให้ใครหลายๆ คนได้อ่านเช่นกัน… ไม่อนุญาตให้สำนักข่าวไหนเอาข่าวไปเขียนใหม่ ตัดทอน บิดเบือน ทำได้แค่แชร์ไปจากเพจเท่านั้นนะคะ* เรื่องราวของประเทศแห่งความสิ้นหวัง สิ่งที่น่ากลัวที่สุดที่จะเกิดขึ้นกับประเทศนึงได้ คือ ความสิ้นหวัง เมื่อหลายปีก่อนเคยเดินทางไปประเทศนึง ประเทศที่กลายเป็นรัฐล้มเหลว ตั้งแต่สนามบินที่รันเวย์พังไม่เป็นท่า ถนนเส้นหลักเข้าเมืองพัง สองข้างทางมีแต่คนยากจนสวนทางกับความเหลื่อมล้ำที่พุ่งทะยาน ทุกที่มีแต่คอรัปชั่น คอรัปชั่นในทุกระดับ ประชาชนต้องติดสินบนเจ้าหน้าที่เพื่อใช้บริการสาธารณะ เจ้าหน้าที่ซื้อขายตำแหน่ง คนด้านบนกินกันใหญ่โต เงินภาษีไม่ได้ใช้เพื่อพัฒนาบ้านเมือง สะพานไร้คุณภาพแต่ราคากลับแพง การต่อรองกับต่างชาติเป็นเพื่อประโยชน์ของคนกลุ่มเล็กๆ ทรัพยากรประเทศถูกขายจนเกลี้ยง คนที่พยายามจะทำเพื่อประเทศถูกลอบฆ่า ไม่ก็ถูกจับยัดข้อหาไปหมด คนรุ่นใหม่รู้สึกสิ้นหวัง เพราะทำอะไรไม่ได้มาก พวกเขารู้สึกไร้อำนาจ ถ้าคนที่โชคดีก็สามารถย้ายออกไปต่างประเทศได้ ถ้าไม่ได้ก็ได้แต่ทนอยู่ต่อไป การขับเคลื่อนที่ใช้แรงกายแรงใจอย่างมากกลับทำได้แค่การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย เพราะโครงสร้างหลักแห่งการคอรัปชั่นไม่เปลี่ยนแปลง คนมีเงินยังขับรถหรูได้ แต่ก็ขับบนถนนลูกรังพังๆกลางเมือง ห้างหรูก็ยังมีแต่ก็ตั้งกลางซากตึกพังๆขาดการดูแล คนยากจนลงเรื่อยๆแต่ก็จะถูกพูดถึงอย่างสวยงามว่า 'เขายังยิ้มได้ท่ามกลางความลำบาก' โดยลืมถามไปว่าแล้วทำไมเขาถึงต้องมาลำบากแบบนี้ ทำไมมันถึงดีกว่านี้ไม่ได้ ทำไมประเทศไม่เป็นของทุกคนอย่างเท่าเทียม และได้เติบโตขึ้นไปด้วยกัน เราถามคนที่นั่นว่ามันเกิดอะไรขึ้น และต่อไปจะเป็นยังไง หญิงสาววัย… Continue reading I Roam Alone ได้เขียนไว้…

Diary

ภาพเก่าเล่าใหม่ #4

รูปนี้เด้งขึ้นมา สมัยทำงานเป็นพนักงานต้อนรับ ( Receptionist | Guest Service Agent ) ที่โรงแรม The senses resort Patong เป็นช่วงที่โรงแรมเปิดใหม่ๆ สนุกมาก และมีความสุขมากเช่นกัน คิดถึงงานโรงแรมเหมือนกันเนอะ พอย้อนไปดูรูปเก่าๆ แบบนี้..

งานในเดนมาร์ก | Work in Denmark, Diary

ภาพเก่าเล่าใหม่ #2

26.06.2016 ภาพนี้ถ่ายกับพี่ลาล่า และ พี่ลูลู่ #ลาล่าอาร์สยาม #ลูลู่อาร์สยาม เป็นภาพที่ถ่ายที่ Stockholm, Sweden เป็นครั้งแรกที่ได้ร่วมงานกับ Thai Concert in Sweden และศิลปินจาก Rsiam ตอนเด็กๆ คือชอบพี่ๆ เขามาก เพราะตอนนั้น #โปงลางสะออน กำลังดังเลย ถือว่าเป็นศิลปินกลุ่มหลักที่ปลื้มและชอบมากๆ เพราะเป็นกลุ่มที่สืบสานความเป็นไทย, ความเป็นอีสาน วันนั้น เมื่อ 5 ปีที่แล้วสนุกมากๆ ค่ะ 💙

ชีวิตในเดนมาร์ก | Life in Denmark, Diary

ภาพเก่าเล่าใหม่ #1

26.06.2021 ดูโพสต์เก่าๆของตัวเองจาก Facebook reminder ไม่ว่าจะเป็นการโพสต์ข้อความ การโพสต์รูปภาพ หรือแม้กระทั่งรูปร่าง หน้าตา การแต่งตัว ... เรารู้สึกว่า เราหลงรักตัวเองในตอนนี้ version นี้มากกว่าเมื่อก่อนมากๆ เลยอ่ะ คือ เหมือนเวลาทำให้เราพัฒนาทางด้านความคิดและจิตใจเยอะขึ้นมาก ... มีความเป็นผู้ใหญ่ และคิดไตร่ตรองขึ้นเยอะ เมื่อก่อนโกรธใคร ไม่ชอบอะไร เห็นอะไรก็โพสต์ ดีใจก็โพสต์ ร้องไห้เสียใจก็โพสต์ ขนาดเราเองในวันนี้ อ่านแล้ว ดูแล้วยังรู้สึกรำคานตัวเองเมื่อ 8-10 ปีที่แล้วเลยอ่ะ 🤣 ขอโทษทุกคนที่เป็นเพื่อนในเฟสบุ๊คกันมาตั้งแต่เนิ่นนาน ที่โพสต์บ้าบอเยอะเกิน 5555 คนที่ติดตามเรามานาน จะรู้ว่าเราพัฒนาขึ้นมากจริงๆ บางคนรู้จักกันจริงๆ บางคนเป็นเพื่อนในนี้มานานกว่า 10 ปีที่ไม่เคยเจอหน้ากัน. #ไหน...ใครอยู่กับเรามานานแล้ว ยกมือขึ้นหน่อย! 🤚🏽😂 📸 : Nui PedersenThai #มีเพื่อนถ่ายรูปสวยช่างเป็นศรีแก่นีจริงๆ 😌

ชีวิตในเดนมาร์ก | Life in Denmark, Diary

Copenhagen Street Food | Reffenhallen

It was Facebook reminder… These pictures show up, 5 years ago, 22 June 2016. Paveena and I went to Copenhagen Street Food and it was so nice there and warm… #throwback

ชีวิตในเดนมาร์ก | Life in Denmark, Diary

รูปเก่า เล่าใหม่

รูปนี้เตือนควมาจำขึ้นมา เป็นรูปที่ถ่ายกับพี่ดรีมที่ Stockholm วันที่ได้ไปเปิดเพลงที่สวีเดน และเป็นครั้งที่เพื่อนสนิทตามไปด้วย สนุกมาก วันนั้น... ย้อนไป หลายๆ อย่างเปลี่ยนไป ... ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มเพื่อน สังคม และความสนิทสนมกัน แต่ก็เป็นภาพแห่งความรักและความทรงจำที่ดี ที่ไม่เคยลืม 💙

ชีวิตในเดนมาร์ก | Life in Denmark, Diary

กลัวความสุข…

“เรากลัวที่จะมีความสุข,เพราะเราเชื่อว่า ความสุขมักจะอยู่กับเราไม่นาน” Grundtvigs Church, Copenhagen, Denmark (April 2016) รูปนี้เป็นรูปเมื่อ 5 ปีที่แล้ว (24 เมษายน 2016)ชอบที่ Facebook มีส่วนแจ้งเตือนความจำว่าวันนี้ในปีก่อนๆ เราทำอะไรบ้าง… ปีนั้น เป็นปีแรกๆ ที่ย้ายมาอยู่เดนมาร์กเป็นปีที่จิตใจหดหู่ เศร้าหมอง ร้องไห้เกือบทุกวันเป็นความทุกข์ที่ไม่คิดว่า ในชีวิตนี้จะได้พบเจอ ในตอนนั้น… เรามีความคิดที่ว่าชีวิตเราทำไมถึงเคว้งคว้างได้ขนาดนี้ทำไมเราต้องมาเจออะไรแบบนี้ต่างบ้านต่างเมืองทำไมเราเศร้า แต่บอกทางบ้านไม่ได้ ในตอนนั้น เราอยากให้ทุกคนเห็นในมุมที่เรายิ้มและมีความสุขแต่ข้างในลึกๆ แล้ว … เราอยากร้องไห้ตลอดเวลา เราไม่สามารถห้ามความคิดไม่ให้คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นได้แต่เราก็จะให้ใครเห็นความเศร้าของเราไม่ได้เราไม่อยากให้ใครเป็นห่วงและเราก็ไม่อยากให้ใครซ้ำเติมเรา 🥺 ในวันนี้ … ผ่านมาแล้ว 5 ปีมองย้อนไปในวันนั้นต้องขอบคุณน้ำตาและความอ่อนแอที่ในวันนี้เรากล้าตัดสินใจที่จะให้ความสุขตัวเองให้มากๆชีวิตเรามันสั้น… “ฟ้าหลังฝน มักสวยงามเสมอ…” ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิต ไม่ว่าจะเรื่องที่ดี หรือ ไม่ดีเป็นบทเรียนทุกอย่างจงเรียนรู้จากมันยอมรับมันทั้งความทุกข์ และ ความสุขทำความเข้าใจ แล้วคุณจะเข้มแข็งเหมือนเรา ⛪️ Grundtvigs church, Copenhagen, Denmark 📍 Bjerget 14B,… Continue reading กลัวความสุข…